چشم مخصوص تماشاست اگر بگذارند

و تماشای تو زیباست اگر بگذارند

وقتی این شعر رو بخونی فکر می کنی که طرف چقدر عاشق بوده که چشمش رو فقط مخصوص تماشای محبوبش می دونسته و تماشا رو فقط لایق یک نفر می دیده. اما به نظر من اگه یه کم عمیق تر بری تو بحرش می بینی که مخاطب این شعر می تونه هر کسی باشه. از دوست و رفیق آدم گرفته تا حتی یه تصویر یا یه نقاشی قشنگ. اما من می خوام بگم بیایید یه لحظه چشمامون رو ببندیم و به صاحب و خالق همه زیبایی ها فکر کنیم. می دونم که دیدنی نیست اما اگه چشم دلمون رو باز کنیم می بینیمش. می گید کفر می گم؟ نه بخدا. یه لحظه تمرکز کن و لحظه هایی رو که می گم مجسم کن:

یادت میاد اون وقتی رو که عزیزترین کسی که تو دنیا داری مریض بود و تو به هر دری زده بودی و جوابی نگرفته بودی و خلاصه فکر می کردی به یه بن بست رسیدی. تو اون لحظه خدایی، کی یادت اومد؟ به کی متوسل شدی؟ کی رو از ته دل صدا زدی؟ به کی با همۀ وجودت التماس کردی که عزیزت رو شفا بده؟؟؟

خوب حالا یه صحنه دیگه یادت میاد روزی که سخت ترین امتحان زندگیت بود و تو کمترین آمادگی رو برای این  امتحان داشتی و اصلا فکرش رو نمی کردی که بتونی از پسش بر بیای. وقتی که داشتی به لحظه امتحان نزدیک می شدی کی تو ذهنت اومد. چشماتو که بستی و از ته دل دعا کردی کی مخاطبت بود؟ تو آخرین لحظه که دیگه نه وقت آمادگی داشتی و نه کسی که کمکت کنه و نه راهی که از این امتحان فرار کنی اون وقت به کی امید بستی؟؟؟

یا اون روزی که غلط ترین غلط زندگیت رو کرده بودی، از او غلط هایی که یه نفر فقط تو چشمت زل بزنه و بگه که غلط کردی که این کارو کردی، تو اون لحظه واسه جبران اون غلطی که کردی به کی پناه بردی؟ درسته شاید از طرف معذرت خواهی کرده باشی ولی به کی توبه کردی؟؟؟ به طرف کدوم دربار لایتناهی رفتی که ببخشدت و از سر تقصیرت بگذره. خدایی اش بی غل و غش به کی گفتی غلط کردم!؟!

خیلی صحنه های دیگه هم هست که شاید یه کمی خصوصی بشه اگه بخوام بنویسم ولی اینایی که بالا گفتم مطمئنم، هزار و یک فیصد مطمئنم که برای همه مون اتفاق افتاده.

حالا به نظرتون میشه به تماشای اونی که می گم نشست یا هنوزم اون قابل تماشا نیست و گناه داره اگه بگم تماشای اونی که من می گم زیباترین تماشاست و چشمایی که لیاقت تماشای اون زیبای مطلق رو پیدا می کنن واقعا چشمای بصیرت هستن نه چشمای به صورت!

چشم مخصوص تماشاست اگر بگذارند

و تماشای تو زیباست اگر بگذارند.

بیایید چشمای بصیرت مون رو باز کنیم، اگه گرد و غبار گرفته جلوی پنجره چشمای بصیرت مون رو بیایید پاکش کنیم و با چشم دل، با چشم بصیرت ببینیم اون کسی رو که باید دید.