سلام

امروز می خوام در مورد معنی کلمه دوست از شما بپرسم؟؟؟

لازم نیست به من جواب بدید. به خودتون جواب بدین. با خودتون بحث کنید. ازخودتون بپرسید چند تا دوست واقعی دارید.

به نظر شما می شه به کسی که نه از غم هات خبر داره و نه از شادی هات دوست گفت؟؟؟ می شه کسی رو که نه می تونی غصه هات رو باهاش شریک کنی و نه شادی هات رو دوست بگی؟؟؟ غصه هات رو اگه بگی، مشکلاتت رو اگه بگی، کمبودهای زندگیتو که تو رو عذاب می دن اگه بگی، یه روزی ممکنه که به عنوان برگ برنده ازش استفاده کنن. و از شادی ها و خوشی هایت اگه بگی شاید حسودی شون بشه و دست بکار بشن که یه جوری اونا رو ازت بگیرن.

البته دوست که می گم منظورم اون دوستی هست که آدم از اول نوجوانی یعنی سیزده چهارده سالگی بهش نیاز پیدا می کنه. بعضی وقتا هم کلاسی آدمه، بعضی وقتا دختر خاله، دختر عمه، دختر عمو یا دختر دایی آدمه، بعضی وقتا دختر همسایه آدم، یا هر کس دیگه.

(یعنی میخوام بگم منظورم از دوست، دوست جنس مخالف و یا همسر یا همراه و شریک زندگی نیست)

خلاصه از این نوع دوست اگه شما واقعی اش رو دارین خیلی  خوشبختین.

من یکی داشتم حالا ازش دورم. اما بعد از اون یکی دیگه هیچ کس هیچ کس هیچ کس نتونست اون دوستی باشه که من می خوام. نمی دونم شاید بخاطر این اون دوستم خیلی صمیمی بود که هیچکدوممون خودخواه نبودیم. شاید هنوز عقلمون نمی رسید که چیزی رو فقط برای خودمون بخواهیم.

بهر حال اون دوستم رو بخدا می سپارم و براش آرزوی موفقیت میکنم. و بقیه دوست نماها را هم به خدا می سپارم و براشون آروزی اصلاح شدن می کنم.

ما که از دوست و خواهر خونده و این جور چیزا خیری ندیدیم امیدوارم شما ببینید.