چند وقت پیش تصمیم گرفته بودم که ازهمه ببرم و معنای مسخره دوستی و رفاقت را به کلی کنار بگذارم. اما فکر کردم شاید به نظر برسد که آدم منزوی و گوشه گیری است یا این که حتی مشکل روانی دارد. اما ...

چند وقت که گذشت به این نتیجه رسیدم که بهترین راه و بهترین تصمیم همان است.

بعضی دوستان هستند که وقتی دوستان تازه پیدا می کنند قدیمی ها را می فروشند و بعضی ها هم هستند که فکر می کنند حتما طرف یه نیازی، احتیاجی چیزی به من داره که هر چی من بی خیالشم این هی جلو چشمام ظاهر میشه. خلاصه این که همون بهتره که نه آشنای قدیمی کسی باشی که وقتی آشنای جدید پیدا کرد تو دور بندازه و نه آشنای جدید کسی باشی که آشناهای قبلی اش رو ازش بگیری.

درسته که گفتن هرچه از دوست رسد نیکوست اما من چندان به این جمله باور ندارم م م م م م.


پ.ن. هر کس از کلمه دوست برداشت مختلفی داره. منظور من از دوست همون خواهر خونده، همکلاسی، همکار و از این جور چیزهاست. به هیچ وجه جنس مخالف رو شامل نمی شه. لطفا سوء برداشت نشه.